Özet

Amaç

Fibromiyalji, mekanizmaları tam olarak anlaşılamayan ve tedavi etkinliği sınırlı olan, karmaşık ve yeti yitimine yol açan kronik bir ağrı durumudur. Bu belirsizlikler, sağlık çalışanları arasında sıklıkla şüpheciliğe ve isteksizliğe yol açmaktadır. Bu çalışma, Faslı romatologların fibromiyalji hastalarını yönetme konusundaki istekliliklerini değerlendirmeyi, etkileyen faktörleri belirlemeyi ve böylece hekim-hasta ilişkisini ve genel bakım kalitesini iyileştirmeyi amaçlamıştır.

Yöntem

Fas Romatoloji Derneği’ne bağlı romatologlar arasında kesitsel bir anket çalışması yürütülmüştür. Katılımcılar; sosyo-demografik ve profesyonel verileri, fibromiyalji hastalarını yönetme istekliliğini ve şu valide edilmiş araçları içeren elektronik bir anketi doldurmuştur: Zor Hekim-Hasta İlişkisi Ölçeği, Hastalık Algısı Ölçeği (BIPQ), Kişilik Özellikleri Ölçeği ve Tükenmişlik Ölçeği.

Bulgular

Çalışmaya 71 romatolog katılmıştır. Kırk dört katılımcı (%62), temel olarak zor etkileşimler (n=39; %70) ve algılanan terapötik yetersizlik (n=31; %56) nedeniyle fibromiyalji hastalarını yönetmede isteksizlik bildirilmiştir. Katılımcıların 62’sinde (%87) yüksek hayal kırıklığı puanları gözlemlenmiştir. Fibromiyalji, şiddetli ve etkisi yüksek bir durum olarak algılanmıştır (ortalama BIPQ=44.5±16.9). Çok değişkenli analizde, ileri yaşın bakım direncini azalttığı [risk oranı (OR): 1.072; %95 güven aralığı (GA): 1.010-1.138; p=0.021] ve hastaların hastalıkları konusundaki endişe algısının isteklilikle ilişkili olduğu (OR: 1.274; %95 GA: 1.033-1.571; p=0.024] saptanmıştır.

Sonuç

Faslı romatologlar arasında fibromiyalji hastalarını yönetme konusundaki isteksizlik yaygındır ve temel olarak zorlu iletişimler ile terapötik sınırlamalardan kaynaklanmaktadır. Genç hekimlere yönelik hedeflenmiş eğitimler ve iletişim odaklı yaklaşımlar, hekim-hasta ilişkisini ve hasta sonuçlarını iyileştirmeye yardımcı olabilir.